Odpowiedź na Ankietę ukrainną

1. Od wielu tygodni trwały demonstracyjne przygotowania sowieckiej Rosji do inwazji na równie sowiecką Ukrainę. Przygotowania w żadnym razie nie były kamuflowane. Komunistyczny prezydent Xi prosił jedynie Putina o niezakłócanie igrzysk; przywódca sowieckich liberałów Żirinowski jeszcze w grudniu zapowiadał: „wejdziemy do was 22 lutego”. Jak interpretować tę niewątpliwą „teatralność” wojennych przygotowań?

Wspomniana w pytaniu „teatralność” wojennych przygotowań, ślamazarność ofensywy, postawienie w stan gotowości arsenału nuklearnego sowietów, według mnie, ma budować tło dla wydarzeń, których będziemy świadkami. Moja pierwotna teza o przeprowadzaniu manewrów z użyciem ostrej amunicji nie broni się właśnie przez ślamazarność całej operacji. Spodziewałem się, że sowieci przejdą przez Ukrainę jak błyskawica; że dojdzie do kilku potyczek czerwonych z niebiesko-żółtymi. Po czym zostanie ustanowiona w Kijowie nowa władza, wschodnie obszary Ukrainy zostaną przyłączone do sowietów. Na to wszystko świat trochę pomarudzi, ale szybko przejdzie do porządku dziennego i śmiało będzie można oddać do użytku drugą nitkę rurociągu położonego na dnie Bałtyku.

Tak się nie stało. Operacja rozciąga się w czasie. Satelitarne zdjęcia, z poniedziałku 28 lutego, pokazują niekończące się kolumny zmotoryzowane ciągnące w kierunku Kijowa. (Tekst pisany jest pierwszego marca.) Kolumny nadal przetaczają się, czas płynie, a do ataku na Kijów do tej pory nie doszło. Zaskoczeniem jest odpowiedź „wolnego” Zachodu. Spodziewałem się dyplomatycznych not, apeli o powstrzymanie sowieckich działań i temu podobnej farsy. Ku zaskoczeniu, nie dość, że niunia, w tym lekko krygujące się Niemcy, podejmują błyskawiczne działania zarówno w płaszczyźnie gospodarczej i jak wojskowej, to do wspólnego chóru dołącza NATO, Wielka Brytania, Narody Zjednoczone, USA a nawet, o ile się nie mylę, neutralna Szwajcaria, która zawiaduje jedną trzecią sowieckiej wymiany handlowej, jeżeli chodzi o sprzedaż surowców. Podobnie jak niedawno w przypadku pandemii, cały świat przemawia jak jeden mąż. Na marginesie, ciekawe, że ogólnoświatowe odwołanie pandemii, czy raczej uznanie, że wirus stał się elementem życia Europy, zbiega się w czasie z „pokojową” ofensywą na Ukrainie. Kto jeszcze pamięta, jak dzielnie i wytrwale blok sowiecki walczył o pokój na naszym globie? Nie szkodziło, że czasami walka o ten pokój była krwawa. Było to w najlepszej zgodzie z bolszewicką logiką. Świat to kupował bez najmniejszego zająknięcia.

2. Biorąc pod uwagę dość oczywistą polityczną spolegliwość Ukrainy wobec wschodniego sąsiada, jaki mógł być powód narodzenia się w głowach sowieckich strategów idei inwazji?

Podobnie jak w odpowiedzi na pierwsze pytanie. Chodzi o przygotowanie pewnego rodzaju preludium do tego, co nas czeka.

3. Demonstracyjny atak na „suwerenne i demokratyczne państwo ukraińskie”, jak to oceniają zachodni politycy, musiał spowodować konflikt w stosunkach pomiędzy „Rosją” Putina a tak zwanym Zachodem. Dlaczego Kreml zdecydował się na ten krok?

Do tej pory uważałem, że Europa rozumiana jako niunia i pobrexitowa Wielka Brytania, to pionki w sowieckiej rozgrywce. Byłem przekonany, że wszyscy politycy to kukiełki, na krótszym lub dłuższym, ale na sowieckim pasku. Teraz nie wiem, czy tak jest. Nie wiem, czy wspólny i zgodny chór jaki obserwujemy, to efekt zaplanowanej gry, czy jednak pozostawiony został dość duży margines swobody. Nie jest to jednak ważne. Ważne, żeby groza była tak wielka, by w momencie ostatecznej odsłony wszyscy odetchnęli z ulgą i przystali na to, co nadchodzi.

4. Co stanowi cel działań wojennych?

Zbudowanie wielkiego napięcia w mediach i strachu wśród ludzi w Europie i Stanach Zjednoczonych. Nie ma logiki w podbijaniu obszarów, które i tak należą do sowietów. Jeszcze raz przytoczę swoje wcześniejsze porównanie. Sowieckie działania wojenne na Ukrainie mają taki sam sens, jak hipotetyczna interwencja na Śląsku dokonywana oddziałami (ludowego) wojska polskiego.

5. Jaki może być ich dalekosiężny efekt?

Zamknięcie gorbaczowskiego planu zbudowania wspólnego domu, od Atlantyku do Władywostoku. Po „deputinizacji”, o której pisze Pan Andrzej, nastąpi szybki proces „demokratyzacji sceny politycznej w Rosji”. „Rosja” zostanie zaproszona do wejścia w struktury niuni. A za czas jakiś organy niuni zostaną przeniesione na Kreml. Łączenie będzie dokonywane w wielkim pośpiechu, po to, żeby już nigdy nie doszło do powtórki wydarzeń z Ukrainy z roku 2022.

W tle tych przełomowych wydarzeń dokonywać się będzie budowa globalnego cyber-łagru.